Οταν η γελοιότητα συναντά την αντικομμουνιστική προπαγάνδα

Με αφορμή ένα ακόμα κατάπτυστο «ντοκιμαντέρ» που προβλήθηκε από την ΕΤ-1

Παρακολουθώντας κανείς το προχτεσινό «ντοκιμαντέρ» της ΕΤ-1, με τον τίτλο «Η τελευταία μηχανορραφία του Στάλιν», εύκολα αντιλαμβάνεται ότι όταν η γελοιότητα συναντά την προπαγάνδα, το μείγμα που σερβίρει ο σκουπιδοφάγος της κρατικής τηλεόρασης γίνεται διπλά επικίνδυνο. Το νέο αντικομμουνιστικό κατασκεύασμα της ΕΤ καταπιάστηκε με τη λεγόμενη «συνωμοσία των γιατρών». Η υπόθεση συνίσταται σε μια καραμπινάτη προσπάθεια να υπονομευτεί η σοβιετική εξουσία, με αιχμή του δόρατος αντικαθεστωτικούς γιατρούς, που αποδεδειγμένα είχαν επαφές με «λόμπι» των ΗΠΑ και λόγω της επαγγελματικής τους ιδιότητας βρίσκονταν κοντά σε στελέχη της Σοβιετικής κυβέρνησης και του ΚΚΣΕ.

Το ζήτημα απασχόλησε τη Σοβιετική Ενωση από το 1948, μέχρι και το θάνατο του Στάλιν το 1953. Αφορμή για να ξεδιπλωθεί το κουβάρι της αντισοβιετικής συνωμοσίας στάθηκε ο θάνατος του Ζντάνοφ, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ, το 1948, κάτω από ιδιαίτερα ύποπτες συνθήκες. Οι γιατροί που τον παρακολουθούσαν αποδεδειγμένα και επανειλημμένα έκαναν λειψή διάγνωση στα καρδιολογικά προβλήματα που τον ταλαιπωρούσαν, γεγονός που καταγγέλθηκε στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ από μια μαθητευόμενη νοσοκόμα. Η έρευνα της συγκεκριμένης καταγγελίας, όταν μερικά χρόνια αργότερα προστέθηκαν και άλλα ύποπτα κρούσματα «λανθασμένων» ή σκόπιμα λειψών διαγνώσεων, οδήγησε στη σύλληψη ομάδας γιατρών (χυδαία το ντοκιμαντέρ τους χαρακτηρίζει σαν «γιατρούς της νομενκλατούρας»), οι οποίοι ομολόγησαν την υπονομευτική τους αποστολή και τις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ.

Πολλοί από τους γιατρούς που συνελήφθησαν ήταν Εβραίοι, γεγονός που δίνει την αναγκαία αφορμή στους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ να ξεσαλώσουν, ανακαλύπτοντας «διώξεις ενάντια στους Εβραίους», που είχαν σαν ελατήριο τον «αντισημιτισμό του δικτάτορα Στάλιν» και την «παράνοια του τυράννου». Ο ισχυρισμός του ντοκιμαντέρ είναι ότι κάθε λεπτομέρεια της συνωμοσίας κατασκευάστηκε από το «κάθαρμα που είχε αιμοβόρο μυαλό», δηλαδή τον Στάλιν. Αυτά είναι ορισμένα μόνο κοσμητικά επίθετα που χρησιμοποιούν οι απόγονοι των γιατρών, αλλά και οι σύγχρονοι Ευρωπαίοι και Ρώσοι «ιστορικοί», που μιλάνε στο ντοκιμαντέρ.

Στην ουσία της υπόθεσης: Ακόμα και οι απόγονοι των γιατρών παραδέχονται στο ντοκιμαντέρ ότι το σοβιετικό κράτος «διέθετε κάποια ενοχοποιητικά στοιχεία» σε βάρος των συγγενών τους που συνελήφθησαν. Αναγνωρίζουν ακόμα ότι οι συγκεκριμένοι γιατροί δημόσια προπαγάνδιζαν τον αντισοβιετισμό, αξιοποιώντας το κύρος τους. Ενας μάλιστα από αυτούς, σύμφωνα με ομολογία του γιου του, είχε πει πως «Οποιος πάρει την εξουσία από τον Στάλιν θα είναι ήρωας». Ενας άλλος ομολόγησε τη δολοφονία ενός κομματικού στελέχους το 1945. Αυτά τα στοιχεία καταγράφηκαν στο ντοκιμαντέρ, αλλά παρουσιάστηκαν σκόπιμα παραποιημένα, προκειμένου να καταδειχτεί ότι η ΕΣΣΔ ήταν «ένα απολυταρχικό κράτος που παρακολουθούσε τους πάντες», ότι ο Στάλιν «βρήκε ευκαιρία να ξεκαθαρίσει τις γραμμές του Κόμματος, να εκφοβίσει και με αφορμή την υπόθεση των γιατρών να εξοντώσει όλους τους αντιπάλους του» και πάει λέγοντας.

Το ντοκιμαντέρ σκόπιμα αφήνει στο σκοτάδι πλήθος άλλων στοιχείων και μαρτυριών, που έχουν καταγραφεί στη διεθνή βιβλιογραφία γύρω από τη συγκεκριμένη υπόθεση. Οπως οι μαρτυρίες των ίδιων των γιατρών, που έγιναν σημαία της «αποσταλινοποίησης» επί Χρουστσόφ, παρά το γεγονός ότι - όντας ελεύθεροι πλέον και όχι φυλακισμένοι - ομολόγησαν την ενοχή τους, χωρίς ποτέ να ξαναμιλήσουν για τα γεγονότα της εποχής, σαν η αποστολή τους να είχε απότομα τελειώσει. Κουβέντα δε λέγεται και για τα λόμπι, που με εθνικιστικό μανδύα οργάνωναν και στήριζαν αντισοβιετικές ενέργειες στο έδαφος της ΕΣΣΔ, με την καθοδήγηση των μυστικών υπηρεσιών ιμπεριαλιστικών κρατών. Ούτε βέβαια σημαίνει τίποτα για τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ η μαρτυρία συγγενών των γιατρών που λένε στην κάμερα ότι «όταν πέθανε ο Στάλιν, όλη η χώρα είχε βυθιστεί στο πένθος, εμείς όμως χαρήκαμε». Με άλλα λόγια, για τον «αιμοσταγή δικτάτορα» έκλαψε όλη η χώρα και ο λαός της, ο οποίος υποτίθεται πως υπέφερε από τον τύραννο. Αντίθετα, χάρηκαν μια δράκα «ελεύθεροι» που βρέθηκαν στον κυκλώνα των διώξεων!

Σε τέτοιες γελοίες αντιφάσεις οδηγεί τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ η αντικομμουνιστική τους τύφλωση και η ανιστόρητη προσέγγιση των πραγματικών γεγονότων. Για τους «ιστορικούς» του ντοκιμαντέρ, η προσπάθεια της Σοβιετικής εξουσίας να περιφρουρήσει το σοσιαλιστικό χαρακτήρα του κράτους σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης ταυτίζεται με την «όξυνση του αντισημιτισμού από τον Στάλιν» και αποδίδεται στον «παρανοϊκό, βίαιο, πονηρό τύραννο», που «ήθελε να είναι ανώτερος από τον τσάρο» και «ευνοούσε τους χαζούς επειδή μπορούσε να τους εξουσιάζει». Τέτοιο είναι το μίσος τους για το Σοσιαλισμό, τις κατακτήσεις του. Τέτοια είναι η πρεμούρα τους, 20 σχεδόν χρόνια μετά τις ανατροπές να βυσσοδομήσουν στο κορμί της πρώην ΕΣΣΔ και τους ηγέτες που έβαλαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στη σοσιαλιστική οικοδόμηση, θέλοντας μέσα από το ξαναγράψιμο της Ιστορίας να θολώσουν το όραμα για τους λαούς. Μάταιος ο κόπος τους, όσα ντοκιμαντέρ κι αν παίξει η κρατική ΕΡΤ, όσους «επιστήμονες» του αντικομμουνισμού και αν επιστρατεύσει η αστική τάξη και τα Μέσα της.

• Το ντοκιμαντέρ είναι δημιούργημα στηριγμένο στο βιβλίο των Jonathan Brent και Vladimir Naumov. Ο Jonathan Brent είναι διευθυντής του εκδοτικού στο γνωστό για τη δράση του στην πλαστογράφηση της Ιστορίας Πανεπιστήμιο των ΗΠΑ «Γέιλ», απ' όπου εκπορεύονται διάφορα αντισοβιετικά και αντικομμουνιστικά «πονήματα». Ο τίτλος του βιβλίου, που ήταν και τίτλος του ντοκιμαντέρ στο οποίο επίσης βασικοί συντελεστές είναι οι συγγραφείς, είναι: «Stalin's Last Crime: The Definitive Account of Stalin's Plot Against the Jewish Doctors, 1948 - 1953», των Jonathan Brent, associate director and editorial director of Yale University Press, and Vladimir Naumov.

Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση

Η Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση είναι μια νέα συνεργασία μεταξύ εκδόσεων Κομμουνιστικών Κομμάτων.

Συγκεκριμένα συμμετέχουν οι: «Ετούντ Μαρξιστ» (Κόμμα Εργασίας Βελγίου), «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» (Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας), «Σζαμπαντσαγκ» (Ουγγρικό Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα), «Σοσιαλιστι Λατβια» (Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας), «Τσάϊτουνγκ φομ Λετσεμπουργκερ φολεκ» (Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου), «Ελ Κομουνίστα» (Κόμμα των Κομμουνιστών, Μεξικό), «Προπουεστα Κομουνίστα» (Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας), «Σοβέτσκι Σαγιούζ» (Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας), «Γκενελέκ» (Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα), «Ντεμπάτε Αμπιέρτο» (Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας)

Η ηλεκτρονική έκδοση είναι : http://www.iccr.gr/

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ
«ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ»

Η έκδοση του πρώτου τεύχους της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» εκφράζει την αναγκαιότητα συνεργασίας ανάμεσα σε θεωρητικά και πολιτικά περιοδικά Κομμουνιστικών Κομμάτων που έχουν κοινές θέσεις για μια σειρά θεμελιώδη θεωρητικά και ιδεολογικά ζητήματα. Αυτή η αναγκαιότητα που ωρίμασε αξιολογώντας την περίοδο υποχώρησης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος το διάστημα που ακολούθησε με τη νίκη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και τις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης , αλλά και από τα ζητήματα που θέτει εμπρός στο κομμουνιστικό κίνημα η ανάπτυξη της σύγχρονης ταξικής πάλης.

Τα βήματα που έχουν πραγματοποιηθεί στην συνεργασία και το συντονισμό των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων το προηγούμενο διάστημα ήταν σημαντικά και αναγκαία . Θεωρούμε ουσιαστικές καταχτήσεις τις οποίες στηρίζουμε και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε. Έχει καταχτηθεί ένα επίπεδο συζήτησης , ανταλλαγής πληροφόρησης και συντονισμού , κοινής στάσης και δράσης σε ορισμένα ζητήματα.

Τα θεωρητικά και πολιτικά περιοδικά των ΚΚ που συνεργαζόμαστε στην έκδοση της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης», συναντηθήκαμε με κριτήριο την κοινή μας αντίληψη για σημαντικότατα ζητήματα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, την υπεράσπιση των αρχών του μαρξισμού – λενινισμού , του προλεταριακού διεθνισμού, την αναγκαιότητα της σοσιαλιστικής επανάστασης, της δικτατορίας του προλεταριάτου και της οικοδόμησης της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ

Βίντεο από τις κινητοποιήσεις των επιτροπών αγώνα του ΑΕΙ και ΤΕΙ Πάτρας για δωρεάν μετακίνηση!



red bench - 2009

Μια μαθήτρια γράφει για το "ΟΧΙ"

Η 28η Οκτωβρίου είναι μέρα τιμής και συνέχισης του αγώνα του λαού μας.
Δεν είναι απλά μια γιορτή-«κονσέρβα» που μας πλασάρουν κάθε χρόνο στα σχολεία για να τιμήσουμε το «ΟΧΙ» και τον Μεταξά.

Ο ελληνικός λαός βροντοφώναξε το «ΟΧΙ», στις πόλεις και στα βουνά, στα αλβανικά σύνορα με το όπλο στο χέρι!

Ο αέρας της αντίστασης φύσηξε στις βουνοκορφές της χώρας μας με την ίδρυση του ΕΛΑΣ, του ενόπλου τμήματος του μεγάλου λαϊκού μετώπου του ΕΑΜ, που συσπείρωνε στις γραμμές του το 80% του ελληνικού λαού. Με απεργίες, σαμποτάζ, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, έσωσε το λαό μας από την πείνα. Ματαίωσε την επιστράτευση των ελλήνων για να δουλέψουν σαν σκλάβοι στα γερμανικά εργοστάσια. Ενώ ο ΕΛΑΣ καθήλωσε 12 εχθρικές μεραρχίες και προξένησε μεγάλες απώλειες στους κατακτητές. Απελευθέρωσαν το 1/3 του ελληνικού εδάφους και στην απελευθερωμένη Ελλάδα δημιούργησαν την ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης), τη λαϊκή κυβέρνηση, που κατοχύρωσε δημοκρατικές ελευθερίες, ενώ οι μάχες ακόμη μαίνονταν. Έκανε εκλογές που ψήφισαν περίπου 2εκατομ. Έλληνες και για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία οι γυναίκες πάνω από 18 χρονών! Δημιουργήθηκε η ΕΠΟΝ, η μεγάλη νεολαιίστικη οργάνωση που «πολεμούσε και τραγουδούσε», που νέοι σαν εμάς σήμερα έδωσαν και τη ζωή τους.

Όλες αυτές τις αλήθειες μας τις παραποιούν μέσα στο σχολείο, στο μάθημα, στη γιορτή. Προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν τυχαίος, δεν οφείλεται στην παραφροσύνη του Χίτλερ ή μιας μικρής μερίδας ψυχοπαθών ναζιστών. Τις δεκαετίες του ’20 και του ’30, τα μεγάλα οικονομικά μονοπώλια, για να ξεπεράσουν την οικονομική κρίση (το μεγάλο «κραχ» της εποχής), βρήκαν τη λύση στο ξαναμοίρασμα των αγορών του κόσμου με αίμα και πολέμους. Στήριξαν την άνοδο των ναζιστικών και φασιστικών καθεστώτων σε όλη την Ευρώπη (Φράνκο, Μουσολίνι, Χίτλερ, Μεταξάς).

Στόχος τους ήταν και να ανατρέψουν το πρώτο εργατικό κράτος του κόσμου Στην προσπάθεια τους να θάψουν την ιστορική αλήθεια κανένας δεν τολμά να αναφερθεί στη συμβολή του σοσιαλισμού και του λαού της Σοβιετικής Ένωσης, με τους 20 εκατ. νεκρούς στα πεδία των μαχών, που ήταν ο καταλύτης της νίκης των λαών ενάντια στο φασιστικό τέρας. Απελευθέρωσε τους λαούς της Ευρώπης, με το θρυλικό Κόκκινο Στρατό της. Η κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ αποτελεί το αιώνιο σύμβολο της υπεροχής του σοσιαλισμού και της προσφοράς του στην ανθρωπότητα.

Μαθαίνουμε ότι το μεγάλο «ΟΧΙ» το είπε ο φασίστας ο Μεταξάς, όταν αυτός στην πραγματικότητα παρέδωσε σιδηροδέσμιο το λαό μας στα ναζιστικά στρατεύματα. Όταν για 4 χρόνια, εκτελούσε, δίκαζε, είχε φορέσει δεσμά στον ελληνικό λαό, τον πότιζε ρετσινόλαδο

Αποτελεί μέγιστη προσβολή στους παππούδες μας, τους μαχητές και τις μαχήτριες της Εθνικής Αντίστασης που μάτωσαν στα βουνά, παλεύοντας για την λευτεριά της Ελλάδας!

Όταν άλλοι έλληνες πολιτικοί είχαν φύγει στο εξωτερικό. Προσπαθούν να μας περάσουν στο μυαλό την εξίσωση των αγωνιστών με τους φασίστες κατακτητές. Ο λαός όμως πάλεψε για το δίκιο του με όλα τα μέσα. Και διάλεξε τα όπλα. Δίδαξε πως όταν θέλει μπορεί, πως έχει τη δύναμη να επιβάλλει το δίκιο του.

Εντύπωση μου κάνει και η δήλωση του νέου πρωθυπουργού, ο οποίος λέγοντας ψέματα, παινευόταν για τον παππού που απελευθέρωσε την Ακρόπολη. Εμείς ξέρουμε όπως και ο όλος ο ελληνικός λαός ότι έφυγε μαζί με άλλους αστούς πολιτικούς και το βασιλιά για το Κάιρο και άλλες πολιτείες. Με τα ντουφέκια μαχόταν ο ελληνικός λαός, το ένοπλο σώμα του, ο ΕΛΑΣ, οι αρχηγοί του όπως ο Άρης Βελουχιώτης και ο Στέφανος Σαράφης και η ψυχή του, το ΚΚΕ

Απέναντι σ’ όλους αυτούς που σήμερα διδάσκουν την υποτέλεια με όλους τους τρόπους και τα μέσα που κατέχουν, η ίδια η Ιστορία διδάσκει την αντίσταση και την αντεπίθεση. Αυτή δεν παραγράφεται με όση λάσπη κι αν ρίξουν πάνω της. Εμείς έχουμε αυτό το χρέος σήμερα απέναντι σ’ όλους τους αγώνες του λαού μας. Ακολουθούμε το δρόμο αυτό που έχουμε σαν παρακαταθήκη. Σε αυτόν τον αγώνα, καλούμε τους γονείς μας, τους καθηγητές μας να μας πούνε όλη την αλήθεια για τα μαύρα χρόνια της κατοχής και την αντίσταση του λαού. Για την απελευθέρωση της Αθήνας από τα αντάρτικα όπλα του ΕΛΑΣ. Εμπνεόμαστε από τους 200 Της Καισαριανής και το παράδειγμα των 3 συμμαθητών μας ΕΠΟΝιτών, που συγκρούστηκαν για 3 μέρες με 100 ετοιμοπόλεμους γερμανούς στρατιώτες. Έχουμε χρέος να πάρουμε την Ιστορία στα χέρια μας. Η 28η Οκτώβρη είναι η μέρα της απαρχής της μεγάλης αντίστασης του λαού σε κάθε ξένο κατακτητή, είτε ήταν γερμανός ναζιστής, είτε αγγλο-αμερικάνος «δημοκράτης». Αυτός ο αγώνας κράτησε μια ολόκληρη δεκαετία.

Αυτή την ιστορία, την πραγματική, έτσι όπως ακριβώς είναι θέλουμε να μας διδάσκουν στα σχολεία.

Αγγελοπούλου Πόπη

Μαθήτρια Γ’ Λυκείου του 1^ου Γ.Λ. Πάτρας,

μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αχαΐας της Κ.Ν.Ε.